Bozkurtlar

Bozkurtlar

İnsanlıkla birdir şu güzel Türk tarihi
Aydınlatamadık Asya Hun’dan öncesini
İlk komutanımızdır Başbuğ Mete
Acun ondan öğrendi bu bir bilmece
Bozkurtlar ne zaman ölmüş ki?-
Acep Çin’li niçin yapmış o seddi
Bizans’ın bir eşidir korkak Çin ceddi
En büyük us, pusatıdır yüreksizlerin entrikası
Hasan Sabbah bilmem kaçıncı kuşak akrabası
Sığamamış Hunlar Türkistan bozkırlarına
Yollanmışız atlarımızla yeni yurtlar almaya
Avrupa’nın göreceği en büyük erdir Attila
İsmini duyduğunda kaçacak yer bulamaz Roma
Dize gelmeseydi Avrupa Attila’nın kılıcına
Fransızla Alman yer-yurt arardı ırkına
Bozkurtlar ne zaman ölmüş ki?
Bleda’yı saymayın o ihtirasına yenildi
İşte bir devlette kül olup tarihe girdi
Küllerinden Türk elbet yine doğar
Bir demircinin damarına basınca Avar
Ne yaptın sen beğim ona ?
Bu Türk töresidir dinlemez baba, ata
Bak tuğ kaldırmış Bumin isyan ediyor
Türk’ün adıyla gök bozkurtlar geliyor…
Tarihin bize hediyesi şimdi Göktürk Devleti
Kürşad’ın kırk andasıyla muhteşem yiğitliği
Bunun özentisi olabilir ancak Fransız ihtilali
Sorsanız Türk’e mesleğin nedir senin diye
Devlet kurup, devlet yıkmak diyecektir size.
Kutluk Bilge Kül oturunca Türkistan’da kağan
Sönmez bir güneştir Karabalasagun’dan doğan
Bizans’ın anılarındadır Avrupalı Avarlar
Adını duyduğunda telaşlanıp korkarlar
Bizans iyi bilir karadan yürüyen gemiyi
Kuşatırken Mehmet, koca yedi tepeyi
Kardinal külahındansa Osmanlı sarığı görmeyi
Yağmacı Avrupa’ya yeğledin adaletli Türkleri
‘Yurtta Sulh, Cihanda Sulh’ diyordu ya Paşa
Hazarlar bunun en büyük ispatçısıdır aslında
Cennetten köşede parayı buldum diye
Lidyalı, sen övünüp üstüne de sevinme
Mesele Türgişler gibi basmak parayı
Korkunç soğuğun alnında Türkistanlı
Hiçbir zaman devlet olamasa da Avrupalı Peçenek
Batısındaki bir çok çömez yine de onu almıştır örnek
O Uz ki tarihin sahnesinde büyük Oğuz
Altay’dan Tuna’ya kurduğu devlet sayısız
Fars’ın ateşi, Arap’ın putu bağlamaz Türk’ü
Hayata bağlar ancak ve ancak töresi Türk’ü
Çin’de masumane her kıza isim konmaz
Arabistan’daysa insan deyip sağ konmaz
Kurultay emanet edilmeden kağanlığımızda
Sefere çıkılmaz haber uçmadan katuna
Güneşidir bütün dillerin Göktürkçe ve Uygurca
Batı’nın övündüğü. harfler yığını ve uydurmaca
Ayaktadır hala Yolluğ Tigin’in üç eseri
Avrupa’da gören olmamıştır bir eşini
Cesaretlenip de karşımıza çıkınca Emevi
Dersini alıp dönmüştür evine doğru geri
Gelmiştir artık İslamiyet’e hizmet vakti
Anadolu’da görünür Samara şehirleri
Bizans’a göz açtırmaz Avasım birlikleri
Tolunoğlu Ahmet ile Ebubekir Mehmet
Kurdular Mısır’da Fustat’dan devlet
Acunda ayak basmadığımız yer yoktur
Nil’de Tuna’da Viyana’da izimiz boldur
Unutulmaz bunlar çünkü silinmez coşkudur
Türkçe her daim üstündü Arapça’dan elbet
İnanmayan baksın Lügati-t Türk’e bir zahmet
Hayır! Farsça’dır diye haykıran biri çıkarsa
Gösterin Muhakemat’ül Lügateyn işte orada
Tarih şimdi diyor ki Türk Budununa
Dersini verme zamanı gelmiştir Bizans’a
Çağrı Bey üç bin atlıyla dalıverdi Anadolu’ya
Bin altmış yediyi görüp soluklandık Honaz’da
Atılmıştı bir devletin temelleri Dandanakan’da
Yiğtilik ne mazinde ne atinde yok senin
İlk hediyemiz, ilk ikramımız Pasinlerin
Kömenlere kapılıp Malazgirt’e gelen Diyojen
Ey sen ki Alp Arslan’ın keskin kılıcıyla yenilen
Yediği tokat onu uyandırdı uykudan
İstanbul’a varınca da oldu başından
Ustasıyızdır bir karış toprak uğruna ölmenin
Yoktur töremizde yeri asla geriye dönmenin
Tonyukuk’un izindedir Nizamülmülk
İhtişamlarıyla büyüdü Göktürkle Selçuk
Platon’un ütopyalarını çömezler okusun
Devlet görmek isteyen Selçukluyu solusun
Bir gün konarsa eğer toprağına düşmanlar
Olacaktır vatan uğruna pek çetin savaşlar
Celaleddin Harzemşah’ı asla unutma
Haçlılar ne çok kan kustu Musul’da
Nurettin Mahmut Zengi’ydi karşılarında
Şimdi Hıttin’de karşımızda durdu dipdiri
Çorba niyetine içti sizi Selahattin Eyyübi
Yenilen pehlivan güreşe doymaz
Avrupalılar ahmaklıktan yorulmaz
Ey Moskof madem bu kadar hümanistsin
O vakit sana devleti öğreten Altın Ordaya
Ustana sakın çok bilmişlik taslama
Yılmaz erimiz tarihin sahnesinde yerini aldı
Zekası karşısında Delhi, Altın Orda, Osmanlı
Babil’in asma bahçeleri ne ki?
Agra kentinde ki Taç Mahal’i gör
Sen böylesini ancak rüyalarda gör
Bir imparatorluğun doğduğu Bursa
Türk’ün en ömürlü devleti olmuşsa
Akıl ve yeteneğimizin ispatı burada
Osmanlı zamanda haçlı seferi gösterin
Eğer gösteremezseniz size gülerim
Korkaklığın bu kadar olmaz dedirtircesine
Yaptığınız fuhuş, yalan terbiyesizliklerine
Büyük kartalın yazdığı mektup size azdır
Zehirlemeseydiniz, onu durduramazdınız
Selanik’ten sel olup Ankara’ya
Yollanaraktan mücadele yıllarına
Başladık öze adımlar atmaya
Çanakkale’de yaktığımız ateş sardı
Anadolu’ya Kemal diye bir yiğit vardı
Unutulmaz Kuva-yi Milliye ruhu
Ardından kuruldu düzenli ordu
Sabahın ilk ışıklarıyla ayakta dikilen
Son işaret geldi Afyon – Kocatepe’den
Yirmi altı ağustos bin yetmiş bir
Yirmi altı ağustos bin dokuz yüz yirmi iki
Bozamadılar bin yıllık dirliğimizi

Bozkurtlar ne zaman ölmüş ki?

Bendeki Sen

Bendeki Sen

Nisan aylarında esen ılık yelde
İliklerimde hissettiğim rüzgar
Bana gülümseyen dallar
Tatlı ve sarı yüzünle sensin
Seninle ilk bahardan farkımız yok
Yalanlara karnımız tok
Yalan ki bir yılandır
Birimizi soktu mu? İkimizde de vardır
Ama sen bir süt kadar temiz
bir su kadar gerçek
sen kadar tatlısın

Ben seni gözlerinin içindeki gerçeğe
gülümsemendeki samimiyete
hayallerindeki somutluğa
sarılışındaki sıcaklığa
ve masumane haline sevdim

Usumdasın , her düşüncemin ortasındasın
Kalbimin atışındaki heyecanımdasın
dudağımdaki tebessümde
daldığım hayalde
yürüdüğüm yolda
yazdığım şiirdesin

Uzaklıklar olmamalı sevgimize engel
ne kırgınlıklar
ne küskünlükler
olmamalı biz engel

Serin bir bahar akşamında
üzerimizde tatlı titreme
yakamozlu sahil yolunda
sıcacık ellerinle

Yağmur kokulu bahar yolunda
elim belinde
başın omzumda
paylaştığımız sessiz mutluluk

Issız acunum sesninle güzel
tebessümümdeki gizli mana

İstiklal Harbi Yıllarına

Yıkılıyordu Anadolu dört bir yandan
Yakıyordu düşman bin bir yönden
Yakıyordu mermiyi çakmak misali
Vuruyordu hançerini Anadolu’nun bağrına.

Sanıyordu düşman Anadolu’yu çalı çırpı
Ne çabuk unutmuştu Pasinler’i Sırpsındığı’nı
Barut-Pusula cesaret vermiş olsa gerek
Yine toplanıp gelmiş Romen , Frenk.

Timur , Tuğrul , Afşin göçtü bu dünyadan
Lakin aynıdır damarımızdaki kan
Malazgirt’de Anadolu’dan doğan güneş
Bu sefer Samsun’dan göründü gürleyerek.

Sarı saçlarıyla , mavi gözleriyle güneşti , göktü , Türk’tü
Anadolu’yu sarıp sarmaladı Türklüğe bürüdü , yürüdü …
Savaşmayı değil ölmeyi emretmişti en başından
Şimdi ölmek zamanı Afyon – Kocatepe’den.

Hacıanesti , Trikopis ve daha niceleri
Nal toplayarak korkakça kaçtı her biri
Ütopyasında boğulmuştu Rum’u Ermeni’si
Şimdi dökmek zamanıydı denize her birini.

Dök düşmanı Ege’nin kazan dipli koylarına
Ey Türk! Bulunmaz eşi bu tadın acunda
İzmir zaten bizimdi Timur’dan bu yana
Dengin değil ki gelmişsin savaşmaya.

Yirmibirden – yirmidörde dersini verdik garbiye
Yürümek , koşmak , kuş olup uçmak zamanıdır Türk’e
Bilim , sanat , kültür işte budur büyüklük
Çıkacaktır yine Farabiler , Uluğ Beyler en büyük .

Yaptığın ihmalkarlık musibetin olsun
Bilimden uzaklaştıkça aklında bulunsun
Okunu eksik etme sırtından her daim
Lakin kaleminle ver dersini Türk hep galip

Yüreğime İlişti – Türkü

Yüreğime İlişti

Ben yarimden ayrıldım
Vatan borcu var diye
Askere yollandırdım
Bu yüz gülmez yine

Ben yarimsiz neylerim
Onsuz nasıl giderim
Ölüm – yaşam bitişti
Yüreğime ilişti

Sevdiğim gitti gelmez
Gözlerim yolun gözler
Yolların sonu gelmez
Ruhum seni hep bekler

Ben yarimsiz neylerim
Onsuz nasıl giderim
Ölüm – yaşam bitişti
Yüreğime ilişti

Sen orda çırpınırsın
Ben bucağımda ağlar
Seni görüp ısınsın
Erisin koca dağlar

Ben yarimsiz neylerim
Onsuz nasıl giderim
Ölüm – yaşam bitişti
Yüreğime ilişti

Duyunca öldüğünü
Serçe olmak istedim
Çözmek için düğümü
Sana uçmak istedim

Ben yarimsiz neylerim
Onsuz nasıl giderim
Ölüm – yaşam bitişti
Yüreğime ilişti