Anne…

Gecenin kasveti üzerime çöktü… Karanlık, soğuk ve arsız bir gece…

Üşüyorum anne… Hem de çok..

Varlığını bilmek bile yetermiş şu fani dünyada ısınmama, gülmeme… Anne senmişsin beni ben kılan, senmişsin gülmeme sebep olan…

Kıyamazdın gözlerimden  akan yaşa, anne şimdi ben hep ağlıyorum(!)

Beklenmedik bir zamanda beklenmedik yerde tanıştım ölümle, tanıştığım kişi sendin anne…

Ölümün soğukluğunu, musalla taşını, ilk sende gördüm anne… Kimi zaman isyan ettim Allah’ a. Bu acıyı yaşayacak günahım yok diye… Vakitsizdi seni benden alışı. Ama saat sensizliği vuralı çok olmuştu…

Devamını oku

Bir aşk öyküsü aslında bu…

Geç kalınmış bir aşk öyküsü aslında bu…

Belki yüzyıllar öncesinde bir kere daha yaşanıp, tekrarı bize nasip olan, belki de daha hiç yaşanmamış
olanından… Devamını oku

Şimdi….

Ben miydim yine hak etmediklerime üzülen?

Şimdi
Ruhum deli
Gönlüm uyuşuk
Gözlerimde yaş

Şimdi
Yüreğimde tını
Avucumda sevgim
İçimde hasretin Devamını oku

Çocukluğum-Büyümüşüm!!!

>компютри втора употребаahsızdı çocukluğum…
Masumdu gülüşlerim…
Bir gülen gözdü yüreğim…
Şimdilerde yüreğim nasır… Hiç yumuşamayanından…
Şimdilerde bir nefret… Sevgime eşit olanından…
Ben değildim ki dünyayı çirkinleştiren…
Ama bendim çirkinleşen dünyadan nasibini alan…

Çocukluğumdu en yaşanılası anım…
Hiç yoktu kanayası yaram…
Babamın omuzlarında dolaşmaktı benim dünyam…

****Bir şekerle bile mutluluğum vardı avuçlarıma bırakılmış…
Hiç giyilmemiş elbiselerdi heyecandan sabahlara kadar uyutmayan…*****

Artık çocuk değilim… İstemeye istemeye büyümüşüm farkında olmadan…
Artık kanayan yaralarım var yüreğimden akan…
Babamın omuzlarına yakışmaz olmuşum …. dedim ya ben büyümüşüm!!!!
Bir şeker mutlu etmezken… Acılarım yüreğimdeyken, yaşlarım gözümdeyken giyilmemiş elbiseler değil artık sabahlara kadar uyutmayan…

Ben büyümüşüm… Kaybetmişim o masumluğumu… İçime gömmüşüm çocuk ruhumu…

Anlatmaya yetmez bu sayfalar benim çocukluğumu…
Uçurumdan denize atlayan 18 li yaşlarımı kaldıramaz bu satırlar…
Dünlere baktıkça, bugünlere ağlayamam….
Gözyaşlarımda acı varken, bu acıya bu masumiyeti saklayamam….

Ömrüm…

Kalemim işlemiyor seni anlatmaya… Yüreğim anlatamıyor içimdeki sevdanı…
Saatleri durdurmak isteyişimi, gülüşünü her şeyden öncesi ‘seni nedensiz sevişimi’ anlatamıyorum şu kahrolası kağıda…
Devamını oku

Etme bulma dünyası…

Yeniden doğuştu sabahım… yineden merhabaydı gülüşlerim… bir anne sesiydi ilk kulağıma çarpan…
hayat ne kadar acımasız… biri tekme atıp düşürürken, diğeri yazıktır diyip elinden tutup kaldırıyor..
İnsanlar birbirlerine acımadan tokat atabiliyor. Olmayanı olmuş gibi anlatabiliyor…

Yeter artık diyip çığlık atmak üzereyken Allahından bul diyebiliyosun kimi zaman
Kimi zaman nefret ettiğim o insanlara bile tebessüm edebiliyorum aslında…
İzliyebiliyorum boşu boşuna verdiği çabayı…
Ve bu çaba karşısında kaybettiği zamanı…
Birilerine diğerine karşı kullanan insanlar tanıdım dost adı altında…
Dostuma dostumla cevap verenlerin zayıf yönünü keşfettim zamanla…
Ama herşeyden önemlisi ders aldım hayatımdan…
Ve her günde yeniden merhaba dedim hayata….
Yaşadıklarımı sildim derslerimi cebime aldım….
Çirkeflikleri unuttum atılan kazıkları yutmadım….
Bir hiç uğruna yapılan rezillikler zaten bana işlemedi…. Herkes hayatında yaşadı yaptığını….
Acaba bizler psikolojik baskı altında bulunan yada anam babam yok diyen insanlara neden acırız hiç düşündük mü?
Hiç kullanıldığınızı gördünüz mü acıma duygunuzun arkasında?
Ablam, abim laflarının arkasında arkanızdan neler konuşulduğunu bildiniz mi?
Sizin için salaklar iki abla abi lafıyla arkamdalar lafını söyleyebileceğini bildiniz mi?

Allah bilsin verdiğiniz değerleri…

İşte ….

İnsanoğlu böyle…

etme bula dünyasıdır diyerek ve fazla ayrıntıya girmeyerek bu konuyuda burda kapatıyoruz… Amaç; önyargı kimliğimizden kurtulup hayata her yönden bakabilmek…

”Oysa ki hala içimdesin…”

Bastırılmış duygular bunlar…O zamanlar varlığını bile bilmediğim bu adama ihanet aslında yaşanmışlıklar…
İhanetin son damlası bu içimdeki katranımsı sevgi…
Şimdi bir düşüş var yükselişin ardında…Bir örtü var göz perdemin ucunda…
Bu satırlar sana aslında yaşanmamışlıkların başında…
Sen içimdeki heyecanın susturulmuş çocuğu oldun kısa zamanda.
Devamını oku

Gururum…

Sana yazmayalı çok zaman oldu aslında.
Çok fırtınalar koptu küçük yüreğimde… Yazmadım… Konduramadım kendime…

Gururum dedim.. ve sustum…

Küçük besteler yaptım içimdeki çığlıklara, çiçekler büyüttüm ölen aşkımın mezarına… papatyalar yeşerttim senden habersiz… Devamını oku

Sen hiç benim olmadın ki…

Bir tutam sevgiydi yüreğimden yüreğine konan…
Küçük bir aşktı bu denli sevgiye sebep olan…
 
Artık herşey acı bir hatıra…
 
Sen acılarımın baş sahibi…
Geleceğimin kör katili…

Devamını oku

Mutluluk ve Acı…

Acılar…

Ah şu acılar….

***

Göz yaşları…

Ah bu göz yaşları…

****

Değer mi?
Devamını oku

Sonraki Sayfa »