Bir Hikaye
Sevcan Elif Akbaş
Mavi gözlerini bulduğum deli deniz…
Yine aynı yerdeydi…
Onu gülen o boncuk mavisi gözleriyle bıraktığı yerdeydi. Hayat ne kadar çabuk geçmişti oysaki onunla iken.
Onsuz geçen zaman, sayamayacak kadar çoktu. Çünkü her saniye ona bir asırdı…
Küçücüktü… Ve büyük bir sevginin altında ezilmişti. Taşıyamıyordu… Gücü, o sevgiyi taşımaya yetmiyordu… Her şeyinle bütün olmuştu. Onun sevgisiyle koca bir 10 yıl geçmişti.
Ve onsuz geçen bir yıl, bin asır gibiydi nazarında…
Daldı yine… Elinde sıkı sıkıya tuttuğu çay bardağıyla denizin derinliklerine daldı…
Görenler gemileri sayıyor derdi. Ama kimse bilmezdi… Onun, sevgisini yaşadığını…
Ve biranda
- Arif Amca!
- Efendim kızım…
Hatırlıyor musun? ‘O yağmurlu, rüzgarlı, her yerin çamur olduğu gün delice sarılmıştık birbirimize. Herkes kabanlarla bile üşürken biz incecik eşofmanlarla dolaşıyorduk. Ve hiç üşümüyorduk… Seksek sekerek yürüdük bu sahilde. Avazı çıktığı kadar haykırdı ‘Seni Seviyorum’ diye… Ne kadar deli yaşıyorduk oysaki…’
Ve yine o suskunluğuna büründü. Gözlerinde yaşlar vardı… Onu kaybettiği o zamana döndü yine, daldı mavi gözleri bulduğu o deli denize…
Sıcacık gülümsemesi, dokunuşu, sevgisi, aşkı, yediği yemeği, içtiği suyu, yaşama sebebi olan adam bırakıp gitmişti onu… Başka sevgiler tatmıştı onu bırakıp, bir başkasıyla paylaşmıştı onun yatağını…
O uçuk kaçık, deli kız şimdilerde bir kedi… Masum… Koskocaman çağlayan bir şelalede, bir küçük dal parçası. Kim ne tarafa çekerse o tarafta… Yıkılmış… Tutunacak yer arıyor… Boşluğu doldurmaya çalışıyor kendince… Çığlıklarını kimse duymuyor… İçi ezik, içi buruk, içi acıyor… Ama kimse bilmiyor…
Herkes onu gemileri sayar diye biliyor…
O ömrünün sonuna kadar kapatamayacağı yarasıyla, yaşama sebebi olan adamın güzel anılarıyla hayata tekrar tutunmaya çalışıyor şimdilerde…
”Seni sevmek gözyaşı değil,okyanus olmalı..
o kadar hıçkırıyorumki okyanus,sanki ben olmalı..”
çok güzel bir hikaye..o kadar gerçekki herşey..
çok sevdiğim bir arkadaşımın yaşadıkları geldi aklıma..
sessizce avazı çıktığı kadar haykırışları geldi..
maviye nede güzel yakışırdı sevgisi..
Bende seni ilk yazın olduğun için tebrik edeyim bari. Yazarlarımız çoğaldıkça burada çok güzel bir ortam oluşmaya başladı. İnşallah bu hep böyle devam eder.
Çok güzel bir yazı tebrik ederim.
Bir olayı bu kadar dışarıdan izleyebilmek için gösterilen çabaya, bu kadar olayın içindeymiş gibi anlatıma, bu yazıyı hazırlayan arkadaşa teşekkürler…
Yüreğinize kaleminize sağlık.
hepinize teşekkür ederim
bu yazıların devamını görün siz bide 