Bugün 14 Şubat…
Sevcan Elif Akbaş
Bugün 14 Şubat ne acı dimi…
Sana inanmak istemenin sancılarıyla yoğruluyorum…
Kimi zaman beni sevdiğini düşünüyorken, yalanların sekte vuruyor sevgimin ışığına…
Bir mum kadar bile aydınlatamıyorum işte o zaman kendimi…
Senden gündüzlerin ışığını istemedim… Tek isteğim bendeki ışığı karartmamandı…
Şuanda ışık bile değil aradığım… Hayatım karardı benim gündüzün ortasında…
Acım içimde patladı, ezildim ben bu yalanların altında…
Bir sevgi sözcüğüydü senden bugüne dair beklediğim…
Bir ılımanlıktı soğuğun ortasında…
ılık ılık…
Şimdilerde bir fırtına bu yürek… Yürek çıkmazlarda…
Senden kalanlar kuru bir gül…
Kuruttum acılarımı hatıralarıma sardım…
Hatıra kumaşın yetmedi acılara, kefene sardım…
Senin için ayırdığım son sigaramı aldım tozlu raftan masama bıraktım…
İçmemek için uğraşıyorum…
Aslında ben seni bitirmemek için cebelleşiyorum…
Bugün 14 Şubat…
Bu tarihi unutma…
Son çırpınışlarım… Bir kaybediş öyküsü bu…
Hediyemi veriyorum sana aç kollarını!
KAYBETTİN…
