demlenen gece…

Sevcan Elif Akbaş

Vurmuş bedenime yalnızlık demlenen gecemde…

Yüreğime bir tavşan kanı olup akmış gözyaşlarım

Sebepsizce, nedensizce arar olmuş gözlerim gideni…

Bir ışık belirmiş odamın karanlığında en buğulusundan.

Anılarım düşmüş ışığı bugulu yapan dolu gözlerime…

Dilimde bir yalnızlık türküsü, elimde kağıdım kalemim çaresiz…

Belki de ilk defa bu kadar yetersiz kaldı herşey…

Koskocama dünya belki de ilk defa ufaldı gözümde…

Hayat bu kadar acımasız ve zevksiz geldi bana…

Rakı  balık bile zevk vermezken yaşayan bana,

Dünya dursa umrumda olmaz şu saatten sonra…

Hayata baktım dün gece şöyle bir esen yelde… Bir taraf çirkefliğin en üstünde, diğer taraf bir koşturmaca içinde, kimisi tüm masumiyetiyle hayatta… Bir hatun çarptı gözüme sarı saçlarıyla… son can çekişlerini yaşıyordu, tüm çirkefliğiyle… Uslanmak bilmeden hayata meydan okuyordu aklı sıra. Kırmızı iç çamaşırları vardı, hoş bir hatundu… Ama gel gör ki hayat onu yormuştu ve çok çirkinleşmişti… Boş bir mücadele onu bu hale getirmişti… Ve ona allah islah etsin dedim…

Koşturmaca içinde olan insana şöyle bir dönüp baktım… Dünya yansa umrumda değil… Çünkü onun bir derdi var. Ve hastasına koşturuyor… Allah’ın verdiği cana can vermeye çalışarak koşturuyordu… Ve ona Allah acil şifalar versin diyebildim sadece…

Masumiyetiyle yaşan ilişti gözüme… Ona birşey demeye gerek yoktu… Bu mübarek günlerde elinde pidesiyle iftarını açmak için evinin yolunu tutmuştu… Evinde belki bir tabak zeytini vardı ama o buna şükredip bununla mutluydu…

Ve sonra kendi halime takılıp kaldım… Boğazımda hıçkırıklarım vardı… Her kesitten kendime bir pay çıkardım… Ve şükrettim halime yine dün gece… Neydi bu içimdeki olgu dedim kendi kendime… Neden bu kadar sakinim? Neden susuyorum olup bitene? Neden izleme taraftarıyım hayatı? Yoruldum mu acaba mücadeleden? Neden kimseyle konuşmak zevk vermiyor? Neden konuşurken biran önce çekip gitmek istiyorum?…

Kafamdaki sorularım beni bitiren cümlelerimmiş… Bunu dün gece anladım demlenen yalnızlığımda… Ve kana kana içtim tavşan kanı göz yaşlarımı… Derin bir nefes çektim sigaramdan sanki son çekişimmiş gibi… Dumanı çıkarmadım içimden seni sigaramın dumanı yaptım ve attım içime…

Sen Hayat!!! Herşeye rağmen en delisinden yaşıyorum seni…!!!

Sen bakma yazdıklarıma…. Bak yaşadıklarıma!!!

Yazılardan Seçmeler

1 Yorum

İskender IrmakEkim 14th, 2007 at 15:22

SEN HİÇ ÇIKMAZ SOKAĞIN SONUNDA OLdUĞUNU GÖRDÜNMÜ
tükendin mi bir kalemde sorgusuz sualsiz sen sensiz
kalabildinmi susmuş yağmurlar arasında kaçtınmı korkup
belli olmayan diyarlara sen beni düşündünmü hıçkırıken
kendi kendine çözümü olmadığını bile bile öldünmü her
gece ve sonra utanmadan dirildin mi insan arasına çıkıp
yüzlerine bakamamak ne demek düşündünmü sevmediğin bi hayat
yaşamak zorunda bıraktırıldığın bi zamanda sustunmu sonra
çaresiz kalıp işte şimdi herşey bitti deyip yeniden
başlamanın aslında ölmek isteyipte ölemediğin bir sen
oldunmu olma sakın olma mutlu ol sadece tek geçer tek
slogan bu olsun mutlu olmak ama bunları yaşamadan olamıyosun
bunuda unutma…

Yorum yapabilirsin

Yorumun

Editörlerimiz yorumlarınızı inceleyip onayladıktan sonra yorumlarınız görünür hale gelecektir. Fazla uzun sürmese gerek :)
otel emlak in?aat tekstil Resources blogs Resources blogs Blogarama Resources Blogs gesundheit-entspannung Clicky Web Analytics Blog Toplist TopOfBlogs Blog Directory