Hey fahişe! Sana bir mutluluk borcum var biliyor musun?

Ben bugüne kadar sevgimin peşinde hiç koşmadım biliyor musun?

Ben hiç sevilen için mücadele verildikçe daha çok sevildiğini bilmedim biliyor musun?

Şimdilerde sana sevdiğim adamı borçluyum…  Heyecanlanmalarımı borçluyum… Bir kuş gibi çırpınmalarımı borçluyum… Lise aşkımı borçluyum… Yorulan bedenime kattığın coşkuyu borçluyum… Herşeyden öncesi sevdiğim adamın benim olduğunu öğretmeni borçluyum… Bedelinin karşılığı bir yatak… Bense sana mutlu ol diyorum… Allah hayırlı insanıyla karşılaştırsın diyorum… Ve kulaklarını çınlatıyorum…

Tarifi olmayan bir duygu verdin bana… Sen sevdiğim adama güvenmemi sağladın. Sahiplenmemi sağladın… O benim demeyi öğrettin… Sevdiğimi bana sen öğrettin…

Sana inanılmayacak bir mutluluk borcum var… Sende yaşa ki beni anla… Sende yaşa ki bu sevgiyi sevmeyi öğren… Mücadele vermeyi öğren… Fahişeliği unut… Geçmişini sil…

Yeni bir gün doğuyor yarın… Elindekinin, yanındakinin ve kendinin kıymetini bil…