hayatımız…

Sevcan Elif Akbaş

Hayatımız üzerimize kurulu bir oyun mu?

Peki bu oyundaki rolün ne senin? Gelene giden bakan hiç konuşmayan biri misin? Ya da bir figüranı mı canlandırıyorsun kendi hayatında?

Ben kendi hayatımda en zor rolü aldım. Ağlarken güldüm, güldürdüm insanları… Hep başrolu verdiler. Canımdan can koparırken gül dediler bana.. Gözyaşlarımı içime akıttım. Ama hep gülücük saçtım. O kadar zorki bu hayatta oynamak…

Bir sinema değil, kamera arkan olsun. Bir tiyatro değil, provaların olsun… Hayat canlı canlı yaşanıyor malesef… Tiyatroya çok benziyor aslında… İnsanlar sizi canlı canlı izler… Oynadığınız oyuna ruhunuzu katmanız gerekli ki, karşınızdaki insan yüzünüzden anlayabilmeli o an ne hissedip yaşadığınızı… Ama onun bile bir provası var hata affetmez. Affetse bile karşındaki replik atlar ve seni kurtarır durumundan bunu da zaten kimse anlamaz…

Ama hayat böyle değil… Söz ağızdan bir kere çıkar… Gerçektir yaşarsın… Yaşadıkların zamanla bir bir önüne çıkar… Hata affetmez… Yaşadıktan sonra perde kapanmaz. Ya da THE END yazmaz sonunda… Bir ölümdür oynadığımız oyunu bitiren tek son…

Bir hata, bir pişmanlık bütün hayatımızı zehir eden… Rol dikkatli oynanmalı bu oyunda geri dönüşünüz yok bir daha…

UNUTMAYIN SÖZ AĞIZDAN BİR KERE ÇIKAR VE DÖNÜŞÜ OLMAZ GİDENLERİN…

Hayatınız boyunca pişmanlık duymayacağınız bir rolünüz olması dileğiyle…