Karanlık
Sevcan Elif Akbaş
Karanlık bir güne daha başladım… Yarı uykulu, yarı uykusuz…
Sanki ben değildim tam 2 gün gece boyunca ağlayan… Sanki ben değildim o sevgim için ağlayan.. Günaydın demelere verilecek cevabım yoktu sabahımda… Yüzümdeki yaraların ne olduğunu anlatamadım insanlara… Harpten çıkmış gibiyim… Dayak yemişler gibiyim…
Kimse bilemedi kendimle cebelleştiğimi… Herşey o kadar üstüme geliyor ki bugün…
İki sevgilinin konuşması geliyor kulağıma gözlerimden yaşlar akıyor… Neden böyle olduk ki diyorum… Herşeye katlanabilirim seninle zulmun bana olduğu sürece…
Günlük gülistanlık günün karanlığını yaşıyorum bugün… Sadece anılarım var gözlerimde bir helallikten sonra…
Nerden bilebilirdim 10 gün önce seninle son güzel günlerimi yaşadığımı… Belkide bilerek yaşamışımdır ne dersin?
İçimdeki karanlıklarla, güneşi çevreyelen hüznümle bir günü daha bitiriyorum… Tek yanımda olan gözyaşlarım, kalemim ve kağıdım…
Sensizliği çevreliyorum bugün senli benli anılarda… Seni özlüyorum günümün ortasında durduk yere…
Avuçlarımdan gideceğin gün her saniye biraz daha yakınlaşıyor…
Sana doyamıyorum… Hiç doyamadım ki…
