Anne…
Mart 9, 2009 Sevcan Elif Akbaş
Kategori Serbest
Gecenin kasveti üzerime çöktü… Karanlık, soğuk ve arsız bir gece…
Üşüyorum anne… Hem de çok..
Varlığını bilmek bile yetermiş şu fani dünyada ısınmama, gülmeme… Anne senmişsin beni ben kılan, senmişsin gülmeme sebep olan…
Kıyamazdın gözlerimden akan yaşa, anne şimdi ben hep ağlıyorum(!)
Beklenmedik bir zamanda beklenmedik yerde tanıştım ölümle, tanıştığım kişi sendin anne…
Ölümün soğukluğunu, musalla taşını, ilk sende gördüm anne… Kimi zaman isyan ettim Allah’ a. Bu acıyı yaşayacak günahım yok diye… Vakitsizdi seni benden alışı. Ama saat sensizliği vuralı çok olmuştu…
