Hayat bana bu defa farklı bir tat tattırdı…
Hiç yaşamadığım acı duygusunu seninle yaşadım ilk defa…
Belki de ilk defa yüreğim böyle derinden kanadı içimde bıraktığın acınla…
Gözlerim ilk defa umutsuzluğu tattı…
Yüreğim ilk defa mutsuz yaşadı hayatı…

Uslanmıştım artık… Herşeyi tek kalemde silmiştim… Bir değil birçok kez seni yeniden başlattım tükettiğin bende… Birçok kez kanattım yüreğimi seninle… Sevginle durdurdum kanayan yaramı…
Aşkınla pansuman yaptım kabuk bağlayan yaramı… Derken yine yaşadım… yine yaşadım…
Ve sen hep yaşattın…

Hiç analamadın şu bendeki seni… Seven yüreğimi… Oysa ki ben; Aşkını rakı diye yudumladım… Sohbetini meze yaptım… Sevgimle havanın rengini değiştirip, seninle sarhoş oldum…

Hakedilmemişliklerim var acımın yanında… Bir hazımsızlık var midemde… Hak ettim mi peki?

Seni canımdan bir parça görmek miydi suçum? Hayatımı paylaşmak için verdiğim söz müydü hatam?

Bir değil birçok sorularım var kendime… Sebepsiz haykırışlarım ve kendimi suçlayışım var dilimde…

Seni hayatımın en i ilan etmiştim… Yazık… Hemde çok yazık…

İzliyorum şimdi senli olan anlarımı… Kabul ediyorum seninle olan hatalarımı… Beynimde biten, yüreğimde zaten bitmiştir diyerek devam ediyorum karanlık yoluma…

Senin gibi bir adamı sevecek kadar yürekli olduğumu ve seni terkedebilecek kadar da cesaretili olduğumu anlıyorum…

Evet…
İşte bak…

Sessizce… Kimsesizce… İçimde kopan fırtınalarımla ve duyamadığın çığlıklarımla terk-i diyar ediyorum seni….

Sana son sözümlerimi yazıyıorum… Artık ne dizelerim, ne mısralarım seni anlatmayacak… İçimdeki o büyük sevgiye sende, senin gibilerde mahrum kalacak…

Şimdi iyi dinle beni!

Namusum demekle iş bitseydi, Şerefsizlik kanatlarının altında olmazdı….

THE END……

Not:Terkedilene ithafen… Kusurum olduysa affola…
Sevgilerimle,